Pensja zaraz po podjęciu zatrudnienia jest zazwyczaj trochę niższa, niż ta w kolejnych miesiącach. Wynagrodzenie wzrasta stopniowo – np. pensja zostanie podwyższona jeśli w pierwszych miesiącach pracownik dobrze wykonywał swoje obowiązki lub gdy odniesie znaczący sukces. Koszty życia w Szwecji Ceny w Szwecji Na dzikusa w Szwecji – zasady: W Królestwie Szwecji obowiązuje prawo/zasada nazwana Allemansrätten, co dosłownie można przetłumaczyć jako „wolność wędrowania”. W prostych słowach daje ono każdemu swobodny dostęp do natury, łącznie z terenami prywatnymi, ale pod pewnymi, prostymi, acz istotnymi warunkami. Najważniejsze z Koszt życia w Szwecji. Koszty życia w Szwecji są na ogół wysokie, a Sztokholm jest jednym z najdroższych miast na świecie. Wysokie koszty utrzymania są jednak równoważone wysokimi zarobkami, dobrymi świadczeniami socjalnymi oraz bezpłatną edukacją i opieką zdrowotną. Zarobki i pensje w Szwecji cash. Wielu pracodawców podaje w ogłoszeniach o pracę stawki brutto. Oznacza to, że potencjalny pracownik nie wie, ile będzie faktycznie zarabiał po potrąceniu wszystkich należności z wypłaty. Konieczne jest wyliczenie tak zwanych zarobków na rękę. W Szwecji oznacza to dość skomplikowane wyliczenia, które są zależne od wielu różnych czynników. System podatkowy Szwecji zakłada dwa podatki dochodowe dla rezydentów oraz oddzielny podatek dla nierezydentów podatkowych. Należy też pamiętać o dodatkowych należnościach ciążących na wypłacie. W przypadku pracy przez agencje pracy z wypłaty mogą być także potrącane dodatkowe koszta z tytułu transportu do miejsca pracy czy zakwaterowania. Kluczem do wyliczenia zarobku netto jest ustalenie dokładnie wszystkich obciążeń nakładanych na wynagrodzenie. Różnica między brutto i netto w Szwecji Kluczowym elementem poznania swojego realnego zarobku jest ustalenie, czym są kwoty brutto i netto. Wynagrodzenie brutto jest to kwota, jaką pracownik zarabia przed potrąceniem z niej należnych podatków oraz składek na ubezpieczenia. Analogicznie pensja netto jest kwotą pozostającą po odliczeniu wszystkich należnych składek. W przypadku Szwecji na wypłacie ciąży kilka ważnych potrąceń. Szacuje się, że średnio należy odliczyć z wypłaty 33% przy najniższych dochodach, choć w rzeczywistości procent odliczenia zależy od wielu czynników. Sama metoda wyliczania zarobków netto jest prosta. Wystarczy od kwoty brutto odjąć wszystkie należne składki podatków i ubezpieczeń. Problemem jest ustalenie wysokości należnych składek. W tym celu najlepiej zażądać informacji od przyszłego pracodawcy. Jakie należności są potrącane z wypłaty w Szwecji? Szwedzkie wynagrodzenia są obciążone kilkoma składkami. Pierwszą z nich jest podatek dochodowy, który dzieli się na kilka kategorii. W przypadku nierezydentów szwedzkich, czyli osób pracujących na terenie kraju poniżej 183 dni w roku stosuje się podatek SINK (statlig inkomstskatt för utomlands bosatta). Stawka procentowa SINK na 2019 rok wynosi 25% od wynagrodzenia brutto. Sprawa jest więc bardzo prosta. Inaczej prezentuje się sprawa podatku dochodowego od osób fizycznych dla rezydentów podatkowych Szwecji. W tym wypadku na wynagrodzenie nakłada się podatek gminny oraz podatek państwowy. Podatek gminny jest zależny od regionu, w którym zamieszkuje podatnik. Wysokość stawek wynosi od 29% do około 34% od wynagrodzenia brutto. Szczegółowe stawki dla każdego regionu Szwecji można znaleźć na stronie urzędu skarbowego (Skatteverket): Na stronie fiskusa są regularnie publikowane listy stawek procentowych dla wszystkich podatków obowiązujących w danym regionie oraz momencie. Drugim podatkiem dochodowym jest podatek państwowy. W tym wypadku osoby zarabiające rocznie ponad 490 700 SEK opłacają podatek w wysokości 20% od wynagrodzenia brutto. Po przekroczeniu 689 300 SEK stawka podatku wzrasta do 25%. Jak widać, taki system podatkowy sprawia spore komplikacje podczas ewentualnych wyliczeń. Podatki dochodowe to nie jedyne obciążenia nakładane na wynagrodzenie. Z wypłaty zostaje potrącona składka na ubezpieczenie społeczne. W Szwecji składka socjalna wynosi 33%, ale z tego tylko 7% zostaje potrącone z pensji pracownika. Pozostałą kwotę ma obowiązek opłacać pracodawca. Z wynagrodzenia pobiera się także podatek pogrzebowy oraz w przypadku przynależenia do kościoła, podatek kościelny. To kolejne około 2% należności dla fiskusa. Każdy pracownik najmujący się za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej powinien też pamiętać o ewentualnych potrąceniach dokonywanych przez pośrednika. W umowach często są zawarte opłaty z tytułu zakwaterowania, wyżywienia czy też transportu do pracy. W takim wypadku należy od wynagrodzenia odliczyć także dodatkowe opłaty. Dopiero po ich odliczeniu otrzymamy kwotę netto. Jak wyliczyć wynagrodzenie netto w Szwecji? Podsumowując, aby wyliczyć wynagrodzenie netto, należy dokładnie sprawdzić składki, jakie są potrącane z pensji. Jak widać powyżej, nie jest to łatwe. Na stronie można znaleźć listy konkretnych składek dla poszczególnych komun, w jakich się mieszka oraz sytuacji życiowych. Po ustaleniu konkretnych sum należnych podatków oraz ubezpieczeń społecznych wykonujemy działanie polegające na odjęciu od kwoty brutto wszystkich należności. W efekcie otrzymujemy wynagrodzenie netto. Przykładowo przy zarobku rocznym w wysokości 20 000 SEK brutto i opodatkowaniu SINK należy odjąć 20% podatku dochodowego oraz 7% składek społecznych i 2% podatku pogrzebowego. Przykładowe wyliczenie dochodu netto w Szwecji: Dochód brutto wynosi 20 000 SEK Wyliczamy 20% z 20 000 SEK, co nam daje 4 000 SEK. Następnie podobnie wyliczamy 7% na składki społeczne, co daje 1 400 SEK. Tym samym sposobem podatek pogrzebowy wyniesie 400 SEK. Znając kwoty podatku, odliczamy je od wynagrodzenia brutto, co nam daje 14 200 SEK netto. Wyliczenie wydaje się proste, ale jest ono bardzo ogólne i nie uwzględnia wielu czynników. W przypadku każdego podatnika będzie ono wymagało indywidualnego podejścia. Pomocne mogą się okazać kalkulatory brutto-netto. Kalkulatory brutto-netto wynagrodzeń w Szwecji Wyliczanie wynagrodzenia netto ze szwedzkiej wypłaty potrafi przysporzyć wielu problemów. Dlatego powstało wiele kalkulatorów internetowych pozwalających szybko wyliczyć swój dochód "na rękę". Darmowe aplikacje pozwalają na podanie kwoty brutto i automatycznie wyliczają na podstawie obowiązujących stóp procentowych pensje netto. W kalkulatorach należy podać informacje na temat zarobków oraz komuny, w jakiej się zamieszkuje. Na podstawie tych danych program dokonuje obliczeń. Trzeba jednak pamiętać, że i takie wyliczenia mogą nieco odbiegać od rzeczywistych kwot. Mimo to dają dobry pogląd na ewentualne zarobki. Kilka popularnych kalkulatorów brutto-netto znajdziecie na stronach: Kraje skandynawskie są jednym z najpopularniejszych kierunków wyjazdów zarobkowych wśród naszych Rodaków. Polacy stanowią tam jedną z największych grup imigrantów! Ale jak naprawdę wygląda życie i praca w Skandynawii? Czy łatwo znaleźć tam pracę? Przeczytajcie! Praca w Skandynawii – Pierwsze formalności – Jak podjąć pracę w Skandynawii? Z definicji, do krajów skandynawskich należy Dania, Szwecja oraz Norwegia, czasami jednak za względu na podobieństwo klimatu, sytuacji gospodarczej czy historii, zalicza się również Islandię i Finlandię. Każdy z tych krajów należy do Unii Europejskiej, oprócz Islandii i Norwegii – te jednak są członkami wspólnego dla wszystkich Europejskiego Obszaru Gospodarczego. To sprawia, że granice są otwarte dla Polaków planujących pracę zarobkową w tych krajach – wystarczy jedynie dokument tożsamości – paszport lub dowód osobisty. Na terenie krajów północnych Polacy mogą przebywać i podejmować prace sezonowe bez żadnych dodatkowych dokumentów przez okres 3 miesięcy. Jeżeli planujecie jednak dłuższą czy nawet stałą pracę, należy sformalizować swój pobyt wyrabiając numery identyfikacyjne – odpowiedniki numeru PESEL. Pierwsze formalności w Danii Uzyskanie numeru CPR – należy udać się do Urzędu Administracji Państwowej, a następnie do Urzędu ds. Ewidencji Ludności gdzie uzyskamy numer karty podatkowej – wizyta w Urzędzie Podatkowym – SKATRejestracja pobytu w Statsforvaltning – Urzędzie Administracji PaństwowejUzyskanie ubezpieczenia zdrowotnego i rejestracja samochodu Więcej informacji znajdziecie w naszym Poradniku Pracy w Danii – Pierwsze formalności Pierwsze formalności w Szwecji W Szwecji należy w pierwszej kolejności uzyskać pozwolenie na pobyt w Urzędzie Administracyjnym. Drugim krokiem jest udanie się do Urzędu Podatkowego gdzie nadany zostanie Personnummer. Pierwsze formalności w Norwegii Planując dłuższy pobyt w Norwegii musimy udać się do Urzędu Podatkowego gdzie zostaniemy wpisani do rejestru ewidencji ludności oraz nadany zostanie nam numer identyfikacyjny: D-nummer przy planowanym pobycie krótszym niż 6 miesięcy, lub FØDSELSNUMMER przy długoterminowych planach. Więcej informacji znajdziecie w naszym Poradniku Pracy w Norwegii – Pierwsze formalności Pierwsze formalności na Islandii Na Islandii należy postarać się o numer identyfikacyjny Kennitala oraz zezwolenie na pobyt długoterminowy w Narodowym Rejestrze Islandii. Pierwsze formalności w Finlandii Chcąc pracować dłużej w Finlandii musimy postarać się o numer identyfikacyjny Henkilötunnus w fińskim Urzędzie Emigracyjnym. Warunki pracy w Skandynawii Warunki pracy w każdym kraju nordyckim są do siebie bardzo zbliżone – nie ma ogólnych stawek minimalnych, ani jednego Kodeksu Pracy. Wszystkie warunki zatrudnienia są ustalane przez układy zbiorowe skupione wokół związków zawodowych. Umowy są elastyczne – muszą jedynie zawierać wszystkie niezbędne informacje: wynagrodzenie, normę czasu pracy, stanowisko i zadania, zasady wypłacania nadgodzin, kwestie urlopów i czas trwania umowy. W Danii tygodniowa norma czasu pracy wynosi około 37 godzin. Przepisy jasno określają czas wolny pracownika – musi mieć zapewnione przynajmniej 11 godzin odpoczynku w ciągu dnia. Nadgodziny – 3 pierwsze godziny są płacone 50% więcej od podstawowej stawki, każda kolejna 100%. Urlop wynosi minimum 5 tygodni w roku. Pracodawca pobiera składki na świadczenia urlopowe – przed wakacjami możemy otrzymać dodatek do pensji lub otrzymać zwrot przy rozliczeniu podatkowym. W Szwecji pracuje się średnio 40 godzin w tygodniu. Rodzice wychowujący dzieci do 8 roku życia mają prawo mieć skrócony czas pracy o 25%. Zasady wypłacania nadgodzin są ustalane indywidualnie z pracodawcą. Urlopy w Szwecji wynoszą minimum 25 dni w roku, a pracownicy mogą liczyć na dodatek wakacyjny do pensji. Norwescy pracownicy pracują średnio 40 godzin tygodniowo. Wyjątek stanowią osoby pracujące w weekendy lub zmianowo – tygodniowy czas pracy wynosi w takich przypadkach maksymalnie 38 godzin. Każda nadgodzina musi być płatna dodatkowo minimum 40% więcej od podstawowej stawki. Urlop wynosi minimum 25 dni w roku, a pracodawca wypłaca dodatek wakacyjny. Na Islandii pracuje się około 40 godzin w tygodniu. Nadgodzin można wyrobić maksymalnie 8 tygodniowo i są one płatne 80% więcej. Dla pracowników wyjeżdżających na wakacje (minimum 24 dni w roku) przewidziany jest dodatek urlopowy. W Finlandii pracuje się różnie – od 37 do 40 godzin w tygodniu. Urlop musi trwać minimum 24 dni w roku i również jest wypłacany dodatek wakacyjny wynoszący 50% wynagrodzenia miesięcznego. Średnie zarobki w Krajach Skandynawskich Mimo braku jednej ogólnej stawki minimalnej, kraje skandynawskie słyną z jednych z najwyższych zarobków w Europie. Średnie wynagrodzenia brutto w poszczególnych krajach wynoszą około: Koszty życia w Skandynawii Koszty życia w krajach skandynawskich są wysokie. Jednak według opinii mieszkających tam Polaków – są one adekwatne do zarobków i mieszkańcy tych krajów cieszą się wysokim komfortem i jakością życia. Przybliżone miesięczne wydatki wynoszą: W jakiej branży szukać pracy? Najbardziej poszukiwani są specjaliści: spawacze, kierowcy (tirów, śmieciarek, autobusów), pracownicy budowlani, mechanicy, sprzątaczki, elektrycy, cieśla, zbrojarz, pracownicy produkcji. Oferty prac sezonowych również się pojawiają, np. malowanie domków lub pomoc w portach rybackich

koszty życia w szwecji 2018